Jest to wada wzroku polegająca na powstawaniu na siatkówce nieostrego obrazu obiektu położonego w dali. Układ optyczny oka ogniskuje bowiem promienie świetlne przed siatkówką, co jest spowodowane albo zbyt długą osią gałki ocznej, albo zbyt dużą mocą łamiącą układu optycznego. Istnieją 3 stopnie krótkowzroczności:
• niska do - 3 D (dioptrii) powoduje, że oko dobrze widzi jedynie na odległość od 1 m do 30 cm.
• średnia do – 6 -8 D, powoduje, że oko wymaga korekcji i w dal i z bliska
• wysoka krótkowzroczność – jest nie podlegającą leczeniu, rozpoczynającą się we wczesnym dzieciństwie genetyczną chorobą degeneracyjną, z wadą wzroku narastającą od minus kilkunastu do minus kilkudziesięciu dioptrii w ciągu życia i charakteryzującą się postępującym zanikiem siatkówki.
Krótkowzroczność niskiego i średniego stopnia, oraz astygmatyzm do 2,0 D, mogą skorygować w pełni:
• Okulary, pod warunkiem że różnica wielkości wady obu oczu, a także wielkość astygmatyzmu nie przekracza poziomu 2-3 dioptrii. Skorygowanie okularami wyższej wady powodowałoby zbyt dużą różnicę wielkości obrazu pochodzących z obu oczu i duży dyskomfort przy patrzeniu obuocznym.
• Soczewki kontaktowe, które mają tę zaletę, że nie pomniejszają obrazu tak jak to ma miejsce w korekcji okularowej, mogą zatem w pełni wyrównywać tzw.
różno wzroczność, tzn. większe od 2 – 3 D różnice wady obu oczu. Jednak ogólnie dostępne, miękkie soczewki kontaktowe nie mogą skorygować astygmatyzmu od 1.0 D cyl wzwyż. W tych przypadkach mają zastosowanie indywidualnie dobierane toryczne soczewki kontaktowe.
• Chirurgia refrakcyjna, tj. laserowy zabieg polegający na zmniejszaniu grubości rogówki i powodujący osłabienie jej mocy optycznej. Wskazania i przeciwwskazania do takich zabiegów opierają się na wnikliwych badaniach kwalifikujących i muszą być indywidualnie omawiane z operatorem.
Więcej >>
Krótkowzroczność wysoka - wynika z istnienia od dzieciństwa zbyt długiej gałki ocznej, która nadal wzrasta w ciągu życia i powoduje, że kształt oka przestaje być kulisty, staje się natomiast wydłużony, walcowaty. Równoległa wiązka światła, wpadająca do oka patrzącego w dal, zostaje zogniskowana znacznie przed siatkówką. Konieczne jest więc takie osłabienie mocy optycznej oka, a by załamanie było odpowiednio słabe i obraz mógł się ogniskować na dnie oka. Stosuje się 3 metody:
• Okulary, które jednak przy soczewkach o mocy wyższej niż – 10,0 D (dioptrii) w tak dużym stopniu zmniejszają obraz oglądanego obiektu, że jego rejestracja przez zmienioną zanikowo siatkówkę może być trudna. Podobnie trudny jest do wyrównania wysoki stopień astygmatyzmu, jak również znaczna różnowzroczność obu oczu (patrz wyżej).
• Soczewki kontaktowe, nie pomniejszające tak silnie obrazu mogą pełni wyrównywać zarówno wysokie wady jak i różnowzroczność. Wyrównanie astygmatyzmu wymaga jednak soczewek torycznych,
które są indywidualnie dobierane i zamawiane u producenta
indywidualnym zamówieniem.
• Chirurgia refrakcyjna w wysokiej krótkowzroczności polega najczęściej na wszczepianiu do wnętrza oka soczewki wewnątrzgałkowej (IOL) o takiej mocy, aby układ optyczny ogniskował obraz na siatkówce. Najracjonalniejsze jest w tym przypadku usunięcie w obu oczach własnych soczewek, które pogłębiają krótkowzroczność - szczególnie gdy zaczynają mętnieć z powodu zaćmy - i zastąpienie ich wczepami sztucznych soczewek wewnątrzgałkowych (IOL).
Wskazania i przeciwwskazania do tego zabiegu opierają się na
wnikliwych badaniach kwalifikujących i muszą być indywidualnie
omawiane z operatorem.